|
روسیران/
پتر ایوانچنکو/segodnia.ru/
عملیات ناتو در افغانستان در آستانه شکست قرار دارد. تاثیر عملیات های نیروهای غربی بسیار اندک و کنترل بر مناطق اشغالی توسط ناتو ضعیف تر می گردد. اما دشمن هر روز قویتر می شود. نیروهای طرفداران مقاومت افزوده می شوند و مناطق درگیری گسترش می یابد. افزایش شمار قربانیان از میان مردم عادی، تنها موجب افزایش مخالفان اشغالگران و افزایش حرکت های ضد جنگ در اروپا و آمریکا شده است. ادامه این جنگ، که پایان آن مشخص نمی باشد، از لحاظ اقتصادی بسیار پر هزینه است. همچنین، غربی ها نمی توانند با طالبان به توافقی دست یابند، چرا که طالبان خواستار «تسلیم بی قید و شرط» اشغالگران هستند.
استراتژیست های غربی خروج از این وضعیت را در این می دانند که بایستی ادامه عملیات ها را در افغانستان به دیگران محول کرد. راسموسن، دبیر کل ناتو رسما اظهار داشت که ناتومایل به پیوستن روسیه به عملیات های این سازمان در افغانستان می باشد. وی در سخنرانی۷ فوریه خود در ۴۶-مین کنفرانس امنیتی مونیخ اظهار داشت: “فکر می کنم امکان حضور روسیه در عملیات های ما در افغانستان وجود دارد”.
به اعتقاد راسموسن، سران روسیه نگرانی رهبران غربی را در رابطه با شرایط سال های اخیر افغانستان درک می کنند. وی اظهار داشت که اگر افغانستان بار دیگر مامن تروریسم بشود، روسیه قادر نخواهد بود به سادگی مشکل تولید مواد مخدر در آنجا را حل نماید. دقیقا به همین نیز راسموسن اطمینان دارد که روسیه در عملیات ناتو در افغانستان شرکت خواهد داشت.ادامه…
بخشی از سخنان راسموسن حقیقت دارد. کاملا محتمل است که به زودی اشغالگران مجبور به ترک افغانستان خواهند شد و روسیه مجبور خواهد بود با کسانی که پس از خروج آنها به حکومت افغانستان می رسند، روابط خود را شکل دهد. در این رابطه بایستی خاطر نشان ساخت که تلاش دبیر کل ناتو برای ترساندن روسیه از افزایش تهدیدات مواد مخدر در صورت پیروزی طالبان مضحک می باشد.
واضح است که پیش از حمله ناتو به افغانستان، در تمام مناطق تحت کنترل طالبان، تولید هروئین و کاشت خشخاش تقریبا به طور کامل متوقف شده بود. به اعتقاد برخی کارشناسان، دقیقا همین موضوع دلیل اصلی حمله به افغانستان می باشد و دقیقا به لطف تجاوز ناتو و در شرایط به وجود آمده پس از این حمله بود که این کشور تبدیل به بزرگترین فروشنده و تولید کننده هروئین شد.
البته، کرملین باید در این خصوص که چه اتفاقاتی پس از جنگ در افغانستان رخ خواهد داد، تامل کند و اقدامات ضروری را برای تامین امنیت منافع روسیه در این جهت اتخاذ نماید. عاقلانه تر این است که به جای اینکه از بازندگان حمایت کند، شروع به برقراری ارتباط با پیروز این جنگ کند.
مسلما این طالبان نبودند که مبارزان و تروریست های خود را به نقاط حساس کشورهای همسود فرستادند. بلکه این کار را «مجاهدین» با استفاده از پول های نیروهای ویژه غربی انجام دادند. بله، آنها بنیادگرا هستند. اما بنیاد گرایی اصلا مانع ایجاد روابط کاری نرمال روسیه با ایران نخواهد شد. در کل، این بنیادگرایی اسلامی نمی باشد که برای ما تهدید محسوب می شود. تهدید اصلی، جهانی سازی مبتنی بر «آموزه های» پست مدرنیزم، نئوکانسرواتیسم و صهیونیزم می باشد.
درست است که طالبان هرگز به عنوان دوست روسیه نخواهد بود، اما لازم هم نیست که آن را به دشمن خود تبدیل کنیم. پس از آنکه آنها کابل را بدست بیاورند، آنها نیازمند حمایت و به رسمیت شناخته شدن خواهند بود و این، بهترین زمان برای شروع روابط از صفر خواهد بود.
اما در هر صورت، ما باید مرزهای خود را با کشورهای آسیای مرکزی مستحکم کنیم و در خصوص مساله امنیت جمعی در این منطقه تصمیم گیری نماییم. همچنین، نباید فراموش کنیم که باید تدابیری اتخاذ نماییم تا از ورود مواد مخدر از این کشورها به روسیه جلوگیری شود.
www.pendar.eu
|
|
admin- Admin
- تعداد پستها: 4141
Registration date: 2007-06-20
صلاحيات هذا المنتدى:
شما مي توانيد در اين بخش به موضوعها پاسخ دهيد
الرئيسية
اليومية
پرسشهاي متداول
جستجو
ثبت نام
ليست اعضا
گروههاي کاربران
ورود