ضعیت بی نهایت وحشتناک ودردناک کارگران کشورمان

    شاطر
    avatar
    admin
    Admin

    تعداد پستها : 6848
    Registration date : 2007-06-20
    20160501

    ضعیت بی نهایت وحشتناک ودردناک کارگران کشورمان

    پست  admin




    زنده گی سراسر رنج ودرد کارگران در افغانستان مانند دیگر کشورهایی است که هنوز مناسبات سرمایه درآن ها رشد نکرده و شیوۀ تولید فیودالی و نیمه فیودالی درآن کشور ها مسلط است. در این کشورها کارگران از کوچکترین حقوق سیاسی و اجتماعی برخوردار نیستند، در حالیکه بار گران سنگین ترین وظایف را به دوش میکشند. کارگران وطن ما از شدت فقر و تنگدستی قادر به تأمین حداقل معیشت لازم برای خود و خانوادۀ شان نیستند و در چنان وضعیت ابتری قرار دارند که دستمزدشان حتی به زحمت کفاف لقمۀ نان بخور نمیر یومیۀ آن ها را هم کرده نمی تواند. شهر های بزرگ کشورما مملو از کارگران بیکار و زحمتکشان درمانده می باشد، که هر روز از صبحگاهان تا اوایل چاشت برای اینکه شاید کاری روزمزد میسرشان شود، در مکان های مخصوص شهر مثل چوک کارگران تجمع می کنند، ولی اکثرأ بعد نیم روز انتظار برای دریافت کار، نا امیدانه آنجا را ترک گفته به خانه ها یشان بر می گردند . هستند کسانی که در طول سال فقط چند روز و یا چندهفته یی موفق به دریافت کار می شوند وشگفتا که کارگران و مزدوران خارجی مانند پاکستانی ها به دلیل گرفتن مزد پایین جای کارگران ما را می گیرند که درنتیجه کارگران ما بیکار مانده ، یا دست تکدی به سوی هر رهگذر و آشنا و بیگانه دراز می کنند و یا برای گرفتن ویزای ایران و کشور های خلیج از بام تا شام در عقب دروازه های سفارت های این کشور ها صف طویلی تشکیل می دهند ویا تمام دار وندار شان را به پشیزی می فروشند و به قاچاقبر می دهند تا آنان را ازکشور خارج و به اروپا برسانند ولی نارسیده به اروپا طعمه نهنگ های وحشی و خوانخوار دریا ها می شوند. عده یی هم که نه درزمین سایه ونه درآسمان ستاره یی دارند ، به مواد مخدر پناه می برند و البته که زیر پل های دریای کابل جان را خدا نگیرد.
    اما درتمام این احوال دولت وحدت ملی ع وغ نظاره گر است و ما حتی درصحبت های پر طمطراق و بی موازنه گی های خنده آور واکروباتیک غین هم هرگز نشنیدیم که یادی از طبقه فراموش شده کارگر کند و درباره بهبود زنده گی این طبقه دورانساز چند کلمه یی حتی به دروغ ـ از زبان مبارک خود جاری سازد.
    فراموشم نشود که درحال حاضر هشتاد هزار کارگر پاکستانی جای کارگران افغانی را گرفته اند. 
    هیچ فراموشم نمی شود که دریکی از تلویزیون ها کارگری را دیدم با چهرۀ بسیار پریشان و خسته و با گلویی پر از بغض که می گفت از اول سال جاری تا این اواخر فقط چهار روز موفق به پیدا کردن کار شده وسه روز بیکاری را با دستان خالی به نزد اطفال و خانواده اش برگشته است. اما چون شکم گرسنه را نمی توان با هیچ اشک و آهی سیر کرد، برخی از این کارگران مجبور شده اند، اطفال وجگر گوشه گان خود را به قیمت بسیار نازل بفروشند – چه دخترو چه پسر – و شکم های خود هارا سیر کنند. 
    از این ها که بگذریم در حالی که قانون کار افغانستان، کار در مشاغل پر خطر را برای افراد زیر ۱۸ سال ممنوع کرده است اما بر اساس آخرین تحقیقات منتشر شده در رسانه‌های ما حدود ۶۰ - ۷۰ هزار کودک در مشاغل سخت چون داش های خشت پزی، موتر شویی، کار درمعادن و غیره کارهای دشوار وطاقت فرسا مانند کار های ساختمانی مشغول اند وصد البته که این کودکان معصوم نه از حقوق تقاعد چیزی می فهمند و نه از بیمه صحی و باز هم صد البته که از تحصیل و مکتب ودبستان نیز محروم اند.

    گفتنی است که ماده ۳۰ قانون کار افغانستان، ساعات‌ کار را به صورت متوسط در یک هفته ۴۰ ساعت تعیین کرده اما کارگران افغان مجبور هستند، برای به دست آوردن دستمزد بیشتر، هر هفته نزدیک به ۱۰۰ساعت کار کنند
    «محمد» یکی از کارگران افغان به خبرنگار فارس در کابل، گفت: من به صورت متوسط روزانه ۳۰۰ افغانی معادل پنج دالر دستمزد می‌گیرم، اما به دلیل پائین بودن دستمزد باید ۲ برابر کار کنم تا زنده گی‌ام تأمین شود..
    با این حال، بیشتر کارگران افغان روزهای تعطیل را در محل کار سپری می‌کنند و کار فرمایان کمتر به آنها اجازه مرخصی می دهند. 
    بر اساس ماده ۴۶ قانون کار افغانستان، سالانه ۲۰ روز تعطیلی با حقوق، برای کارگران افغان پیش‌بینی شده است .
    این نکته ها هم گفتنی اند که هزاران دانش آموز در امتحانات کانکور دانشگاه یا بی نتیجه مانده یا اینکه رد شده و به نیروی بیکار تبدیل شده اند. 
    .
    - روزانه ده ها جوان وپیرو کودک از راه های مختلف افغانستان را ترک ګفته وفرار به کشورها ی اروپایی و استرالیا را بر ماندن دراین کشور بی بازخواست ترجیح می دهند وبه همین سبب تاحال صد ها انسان در دریا ها غرق شده و یا اینکه در زندان ها وکمپ های مهاجرین بسر میبرند 
    - امروز کارګران در افغانستان بیشتر از پیش در خط فقر وزیر فقر زنده ګی می نمایند وهیچ نوع سازمان وګروهی از خود کارګران و زحمتکشان در این کشور وجود ندارد تا از آن ها وخواست های سیاسی واقتصادی شان دفاع نماید . 
    - معاش ومزد هيچ کارګری از شش هزار افغانی در ماه اضافه نیست مګر اینکه ساعت ها اضافه کاری نماید و مورد بهره کشی بیشتر قرار ګیرد .
    :
    مزد کارګران ساختمانی روزانه از ساعت هشت صبح تا چهار عصر ۳۵۰ – افغانی
    مزد یک معمار – ګلکار یا بنا روزانه از ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ – افغانی
    از نجار هم چنان مانند یک ګلکارو بنا روزانه از ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ – افغانی
    مزد کارګران کارخانه ها حد اکثر پنج هزار افغانی در هر ماه
    توجه نمایید در همین کابل نرخ های مواد ضروری هرخانوده کارګری چنین است 
    احصاییه از سال ۲۰۱۳
    - آرد هر بوری هفت سیره به مبلغ یکهزار و پنجصد افغانی 
    روغن ۱۶ کیلویی شایسته مبلغ ۱۳۵۰ - افغانی
    1- آرد پاکستانی در هربوجی هفت سیره به مبلغ یکهزار و دوصد تا یک هزار و سه صد افغانی
    برنج باریک یک بوری سه ونیم سیره از دوهزار ویک صد افغا نی تا دوهزار وچهارصد افغانی
    برنج لک هر سیر ۳۰۰ - افغانی
    ګوشت ګاو هرکیلو ۳۰۰ - افغانی
    ګوشت ګوساله هر کیلو ۳۵۰ – افغانی
    ګوشت ګوسفند هر کیلو ۴۰۰ – افغانی
    ګوشت ران مرغ هر کیلو یکصد و شصت افغانی
    ګوشت سینه مرغ هر کیلو ۲۵۰ – افغانی
    بوره یا شکر هرکیلو ۵۰ – افغانی
    چای سبز هر کیلو ۲۵۰ – افغانی
    نان خشک هر قرص ۱۰ – افغانی
    لوبیا هرکیلو ۱۰۰ – افغانی
    نخود هر کیلو ۸۰ – افغانی
    ماش هر سیر ۲۵۰ – افغانی
    پیاز هر سیر ۲۱۰ – افغانی
    کچالو هر سیر ۱۲۰ – افغانی
    بامیه هر کیلو ۸۰ – افغانی
    فاصلیه هر کیلو ۶۰ – افغانی
    بادنجان رومی هرچهارک ۱۰۰- افغانی
    ـ این را هم باید گفت که کارګران نه تنها دارای بیمه بیکاری نه میباشند ،بلکه بیمه بیماری نیز ندارند و بسیاری آنان از قرارداد میان کارګران و کارفرما یا کارګران و دولت هیچ نمیدانند و قرارداد میان طرفین وجود خارجی ندارد و هرلحظه ووقتی که کارفرما بخواهد کار ګر را از کار اخراج مینماید وهیچ نوع تضمین زندګی برای کارګر وخانواده کارګری وجود ندارد .

    * فصل بیکاری

    گشنه می مانیم گویا، فصل بی کاریست باز

    مردم ما غرق آه و ناله و زاریست باز

    زیر بار هر ستم خاموش می مانیم لیک 

    خون سرخ از نوک تیز "قمه" ها جاریست باز

    جمع کن سودای خود را بابه جان، بازار نیست

    مردم ما غرق آه و ناله و زاریست باز

    کوچه خون و شهر خون و آسمان آلوده خون

    این جهان انگار از انسانیت عاریست باز

    خواهرم هوشیار! داعش گل نموده هر طرف

    در جهان تا حال حرف مرد سالاریست باز

    یک صدا هم بر نمی خیزد خلاف ظلم و زور

    قسمت دنیا فقط اینگونه بیماریست باز

    آخر ای هم سرنوشتان! تابکی خوابیم، خواب

    راه حل درد های ما به بیداریست باز

    **
    مُشاطرة هذه المقالة على: Excite BookmarksDiggRedditDel.icio.usGoogleLiveSlashdotNetscapeTechnoratiStumbleUponNewsvineFurlYahooSmarking

    لا يوجد حالياً أي تعليق


      اكنون الأربعاء 26 يوليو 2017 - 6:46 ميباشد